خانه / دانشنامه / صبر جمیل

صبر جمیل

❓ صبر جمیلی که در قرآن به آن سفارش شده، چه صبری است؟
📋 پاسخ اجمالی
«صبر جمیل» به معناى «شکیبایى زیبا» است، و آن صبر و استقامتى است که برای خدا صورت گیرد و تداوم داشته باشد؛ یأس و ناامیدى به آن راه نیابد؛ و توأم با بی ‌تابى، شکوه و آه و ناله نگردد. صبر جمیل؛ شکیبایى در برابر حوادث سخت و آزمایش ‌های سنگینی است که نشانه شخصیت و وسعت روح آدمى است.
 👈صبر و بردباری از اوصاف برجسته پیام آوران الهی است که در بهره ‌مندی آنان از ولایت و رسالت تأثیرگذار بوده است.
 ◀️ صبر جمیل؛ صبرى است که پیامبران الهی در برابر اذیت و آزار مخالفان و مشرکان می ‌دیدند؛ مشرکان و مخالفان آنان را ساحر و دروغ‌ گو می ‌خواندند؛ بشارت ‌های آنان را تکذیب می ‌کردند، اما آنان  لب به شکوه باز نمی ‌کردند.
 ☘️ مؤمنان کسانى هستند که در برابر حوادث هرگز پیمانه صبرشان لبریز نمى‌‏ گردد، و سخنى که نشان دهنده ناسپاسى و کفران و بى‏‌ تابى باشد بر زبانشان جارى نمى شود؛ صبر آنها، صبر زیبا و جمیل است.
◀️ همان‌ گونه که بیان شد؛ صبر و بردباری از اوصاف برجسته پیام آوران و اولیای الهی است، اما برخی از آنان نمونه بارز شکیبایی‌اند؛ نظیر صبر حضرت ایوب(علیه السلام) در برابر رنج ‌های فراوان، بیماری ‌های بسیار شدید که موجب شد تا خانواده و بستگان نزدیکش از او فاصله بگیرند، به گونه ‌ای که تنها ماند، نه یارای حرکت داشت و نه کسی بود تا او را کمک کند، اما هرگز لب به ناله و شکوه نگشود و جز به خدای متعال به کسی متوسل نشد.[۱] شکیبایی حضرت ایوب در برابر حوادث و ناملایمات به اندازه ‌ای زیبا و برجسته است که در فرهنگ دینی ما «صبر ایوب» عنوان نمادینی شده که زبان ‌زد خاص و عام است.
 👈صبر یعقوب در فراق یوسف(علیه السلام)،[۲] صبر پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) در برابر استهزاء و تکذیب و آزار مخالفان،[۳] بویژه تحمل شرایط سخت محاصره در شعب ابی ‌طالب، صبر امام علی(علیه السلام) به مدت ۲۵ سال برای صیانت از کیان اسلام،[۴] صبر امام حسین(علیه السلام) در روز عاشورا[۵] و صبر زینب کبری(سلام الله علیها) در برابر حوادث روز عاشورا، کوفه و شام.[۶] 👆 این نوع صبرها از مصادیق روشن صبر جمیل در تعالیم و آموزه ‌های دینی ما است.
◀️ نکته ‌ای که در این موضوع قابل دقت است، این است که اگر کسی سؤال کند در قرآن کریم در داستان حضرت یعقوب(علیه السلام) آمده است که وی در فراق یوسف آن ‌قدر گریه کرد که چشمانش را از دست داد، آیا این بی ‌تابی با صبر جمیل در تقابل نیست؟![۷] 
 📜پاسخ آن است که قلب انسان کانون عواطف است، جاى تعجب نیست که در فراق فرزند، اشک انسان جارى شود، این یک امر عاطفى است، آنچه در این مورد مهم است؛ آن است که انسان کنترل خویشتن را از دست ندهد و سخنی بر خلاف رضاى خدا نگوید و یا کاری بر خلاف خواست الهی مرتکب نشود.
👈 از روایات استفاده مى ‏شود همین اشکال را هنگامى که پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) در مرگ فرزندش ابراهیم اشک مى ‌‏ریخت به آن‌ حضرت گرفتند که شما ما را از بی­ صبری نهى می ‌کنید، اما خودتان اشک مى‌ ‏ریزید؟! پیامبر در جواب فرمود: چشم مى‌‏ گرید و قلب اندوهناک مى ‌‏شود، ولى چیزى که خدا را به خشم آورد نمى ‌‏گویم.[۸]  📚منابع : 

yon.ir/itjro

درباره ی hamidreza elyasi

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.